Kawasaki

Kawasaki ZXR 750/ZX-7R

Odblaskowe dresy, Kelly Family, Michael Jordan… i zielony „ścigacz” Kawasaki – tak zapamiętałem lata 90-te.

„Sportowy materiał na klasyka”

Po sukcesach takich sprzętów jak: Suzuki GSX-R 750, Honda RC30, Bimota YB4, Ducati 750/851 stało się jasne, że sportowy motocykl to potężny, zwarty, silnik i grzbietowa aluminiowa rama. Nie ma innej drogi (chyba, że jesteśmy Włochami z Ducati ). W 1989 Zieloni wypuścili swoją odpowiedź na wyżej wymienione sprzęty – ZXR 750. Motocykl spełniał warunki klasy AMA Superbike i świeżo utworzonej World Superbike. Co zaoferowało Kawasaki? Wspomnianą już – dużo solidniejszą niż Suzuki – aluminiową ramę grzbietową, rzędową czwórkę chłodzoną cieczą o mocy – w wersji seryjnej – 108 KM. Stylistycznie sprzęt również robił robotę. Dwa okrągłe reflektory, rury biegnące od przedniej owiewki do zbiornika i pełna owiewka. Niewątpliwe było rasowo. No i w Młodych Wilkach Prymus latał takim po mieście, a to zawsze jest +20 do zajebistości (ewentualnie kiczu, jak kto woli ) W 1996 roku ZXR-750 zmienił się w ZX-7R. Inna nazwa pociągnęła spore zmiany wizualne. Maszyna dostałą nowoczesne – wtedy – „kocie oczy”, czyli podwójny reflektor kształtem zbliżony do rzeczonych – kocich oczu. Pod owiewkami również zmieniło się sporo. Rama dostała inną geometrię. Wzmocniono przedni widelec USD, lepsze są hamulce. Silnik generował 122 KM, przy masie 203 kg. ZX-7R ciekawie się zestarzał. Niewątpliwe jest to sprzęt z poprzedniej epoki. Przy współczesnych herosach klasy 1000 wygląda jak czołg – jest po prostu wielki. Powierzchnia czołowa owiewki jest taka, że wystarczyła by na dwa egzemplarze współczesnej Hondy CBR 1000., ale czy to wada? Przecież jazda taką maszyną to już powoli kwestia odpowiedniego stylu i klimatu. Kto nie chciałby się poczuć jak poskramiacze torów wyścigowych z lat 90-tych i w rytm piosenek Michaela Jacksona przekładać sprzęta z pochylenia, w pochylenie?

ZXR-750 i ZX-7RR (bo tak był homologowany ten model) świetnie radził sobie w sporcie. 750-tka Kawasaki wygrała 12 razy wyścigi z cyklu AMA Superbike. W 1993 roku Doug Toland zdobył mistrzostwo Endurance. Andreas Hofmann w 1997 roku wygrał uliczny wyścig na torze w Makau.

Jako ciekawostkę warto dodać, że Katalog Motocykle z 2003 roku podaje moc wyczynowej wersji ZX-7RR na poziomie: 184 KM, co było najgorszym wynikiem w stawce – nie licząc Benelli. Był to ostatni rok startów tego motocykla.

Kawasaki ZX7RR

 

Kawasaki ZXR750H 89 2

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

%d bloggers like this: